بیان این مسئله میتواند باعث ایجاد افکار متضادی در خواننده بشود ولی در هر صورت روی سخنم با کسانی هست که در لابلای اوراق تاریخ توانسته اند واقعیت را از دروغ تمییز داده و اکنون در راهی قدم بر میدارند که تعصب و نژاد پرستی و برتری جویی قومی راهی به آن ندارد. شاید شما هم در ماههای اخیر در جریان اخبار مربوط به تحریف نام خلیج فارس و سلب دانشمندان ایرانی از طرف کشور های همسایه و به تبع ان غیر ایرانی دانستن بزرگانی چون فارابی ابن سینا و دیگران قرار گرفته اید.
نکته جالب توجه در این مسایل این است که با وجود موفقیت های مقطعی در بازپس گیری این عناوین .. همچنان ان کشورها توانسته اند در این امر پافشاری نمایند. در کشوری که اقوام نتوانسته اند حق اول خود را در مورد زبان مادری و فرهنگ زبانی خود کسب کنند.. وجود چنین مسایلی دور از ذهن نمیباشد گو اینکه با اگاهی بیشتر جوانان با تاریخ و خود و درک دید نژاد پرستانه حاکم غالب, این اندک اعتراضهایی هم که به این تحاریف انجام میشود از بین خواهد رفت. اختصاص روز خلیج فارس یک حرکت مثبت بود ولی خنده دار ان است که در یک شهر تورکی شاگردان یک مدرسه را مجبور به شعار دادن در مورد این حق مسلم فارسها بکننند و جالب تر از ان مبارزه منفی اقوام با روند مبارزه با عربی سازی خلیج می باشد که این روزها قابل میشاهده می باشد.
این یک مسیله گذرا میباشد ولی مشکل انجاست که با پیش امدن مسایل مهم تر این نافرمانی و حرکت در خلاف تصمیمات واحد شکل جدی تری به خود گیرد و کشور عملا در ورطه ای از چند دستگی قرار بگیرد.
No comments:
Post a Comment